0172

⬢⬢⬢

ตอนที่ 172 ยืมซากคืนวิญญาณเล่นงิ้วหลอกตา แท้จริงกลับเป็นคนกันเอง

หลี่ชิงเกอยืนอยู่เบื้องหน้ากองกระดูกขาวอันเยือกเย็นกองนั้น แย้มยิ้มด้วยสีหน้าสดใสเจิดจ้า

นางยื่นมือออกไปตบบ่าคนไร้หน้าที่อยู่ข้างกาย ท่าทางคุ้นเคยสนิทสนมราวกับกำลังตบบ่าบ่าวเฒ่าในเรือนตนเอง

คนไร้หน้าผู้นั้นมิได้หลบเลี่ยง ปล่อยให้นางตบตามใจชอบ ดาบกระดูกที่ยังคงมีโลหิตหยดติ๋งในมือห้อยลงข้างกาย แลดูน่าขันอยู่บ้าง

“ใต้เท้ากู้ พี่ซู พวกท่านนี่ปรักปรำคนดีเข้าแล้วจริง ๆ เชียว”

หลี่ชิงเกอยกชายกระโปรงขึ้น เดินอ้อมบ่อโลหิตที่ยังคงเดือดปุด ๆ เสียงดังขลุกขลัก ย่างเท้าด้วยท่าทีปลอดโปร่งเดินตรงเข้ามา

นางชี้ไปยังคนไร้หน้าพลางเอ่ยขึ้นว่า “ปรมาจารย์ไร้หน้าท่านนี้ เป็นหมอเทวดาที่เดินทางมาจากแดนประจิม เคล็ดวิชาที่เขาบำเพ็ญแม้จะดูน่ากลัวไปสักหน่อย ต้องใช้โลหิตมนุษย์เป็นตัวยา ทั้งยังต้องอาศัยไอปฐพีชั่วร้ายแห่งหุบเขาผีร่ำไห้นี้ ทว่าผลลัพธ์กลับยอดเยี่ยมยิ่งนัก”

นางหมุนตัวรอบหนึ่ง อวดสีหน้าเลือดฝาดเปล่งปลั่งของตนเองในยามนี้

“พวกท่านดูสิ ก่อนหน้านี้ข้าถูกพวกโจรชั่วลอบเล่นงานระหว่างทาง ในกายจึงสะสมพิษซากศพเอาไว้ หากมิใช่ปรมาจารย์ใช้ ‘พิธีเปลี่ยนโลหิตชะล้างไขกระดูก’ นี้ช่วยขับพิษร้ายออกไปให้ข้า บัดนี้ข้าคงกลายเป็นซากศพเดินได้ไปนานแล้วกระมัง”