0164

⬢⬢⬢

ตอนที่ 164 สู่ขอตามประเพณี ให้ทุกคนในนครเทพได้รับรู้

ยามเช้าตรู่ ณ เนินร่วงหงส์ ม่านหมอกบางเบาสลัวราง

นกตัวน้อยไม่ทราบนามสองสามตัวเกาะอยู่บนกิ่งต้นอู่ถง ส่งเสียงร้องจิ๊บ ๆ จ้อกแจ้กไม่หยุดหย่อน

กู้เซียงตื่นแต่เช้าตรู่ หรืออาจกล่าวได้ว่า ตลอดทั้งคืนนี้เขาแทบมิได้หลับสนิทเลยแม้แต่น้อย

คนในอ้อมอกช่างบางเบาและนุ่มนวลเหลือเกิน ราวกับกลุ่มเมฆที่แสนเปราะบาง ทำให้เขาต้องผ่อนลมหายใจให้แผ่วเบาลงไปหลายส่วน

ซูชิงยังคงหลับใหล ทั้งร่างขดตัวอยู่ในอ้อมอกของเขา มือข้างหนึ่งกำสาบเสื้อเขาไว้แน่น ท่าทางการนอนมิได้เรียบร้อยนัก ขาข้างหนึ่งยังพาดอยู่บนเอวของเขา

กู้เซียงค่อย ๆ ยกขาของนางออกอย่างระมัดระวัง แล้วดึงเสื้อคลุมตัวนอกมาห่มคลุมให้นางเรียบร้อย จากนั้นจึงค่อยย่องลุกขึ้นอย่างแผ่วเบา

เมื่อคืนนี้หัวหน้าโจรหัวโล้นผู้นั้นได้นำพู่กัน น้ำหมึก กระดาษ และจานฝนหมึกมาส่งให้ ทั้งยังมีฎีกาปึกใหญ่ที่ส่งด่วนมาจากนครเทพ

กู้เซียงเดินไปยังข้างหินเขียวแบนราบก้อนนั้น แล้วคลี่เปิดฎีกาออก