0163

⬢⬢⬢

ตอนที่ 163 คืนชีพสะเทือนฟ้าสะท้านดิน เท้าหยกอุ่นในอกอัครมหาเสนาบดี

พิรุณราตรีเพิ่งสงบ หยาดน้ำคั่งค้างบนใบอูถงหยดร่วงตามปลายใบ กระทบลงบนหินเขียวข้างกองไฟจนเกิดเสียงดังกังวานใส

เปลวเพลิงเต้นระริก สะท้อนใบหน้าของซูชิงที่ไร้เครื่องประทินโฉมแต่งแต้มทว่ายังคงงดงามจับตา

นางเปลือยเท้าขดตัวอยู่ใต้เสื้อคลุมตัวกว้างของกู้เซียง สองมือประคองชามกระเบื้องหยาบที่มีรอยบิ่น ก้นชามยังคงหลงเหลือคราบมันของน้ำแกงไก่อยู่บ้าง

กู้เซียงนั่งอยู่ห่างจากนางสามเชียะ โดยมีม่านพลังไร้รูปขวางกั้นไว้

ชุดขุนนางบนร่างเขาเปียกชุ่มไปนานแล้ว แนบลู่ไปกับตัวจนดูซอมซ่ออยู่บ้าง ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับสว่างวาบจนน่ากลัว จับจ้องซูชิงเขม็ง ไม่กล้าแม้แต่จะกะพริบตา ด้วยเกรงว่าคนตรงหน้าจะกลายสภาพเป็นควันเขียวสลายหายไปอีกครา

“มองพอแล้วหรือไม่” ซูชิงวางชามลงบนพื้น บิดขี้เกียจอย่างเกียจคร้าน เผยให้เห็นท่อนขาขาวผ่อง “หากมองต่อจะเก็บเงินแล้วนะ”