0141

⬢⬢⬢

ตอนที่ 141 แสงดาบสะท้อนหิมะตำหนักเย็นเยียบ ดอกไม้ไฟแดนมนุษย์สองฟากระทม

ลมและหิมะแห่งซีโจวมักจะแข็งกร้าวกว่าที่อื่นเสมอ

ยามพัดบาดลงบนใบหน้า ประดุจดังคมมีดโกนละเอียดชิ้นเล็กชิ้นน้อย

บนเขาไร้ชื่ออันรกร้างแห่งหนึ่ง หิมะที่ทับถมกันสูงท่วมหัวเข่า

ไป๋อินเปลือยกายท่อนบน เผยให้เห็นแผ่นหลังกำยำล่ำสัน

หยาดเหงื่อไหลรินตามรอยกล้ามเนื้อ ยังมิทันได้ร่วงสู่พื้นก็พลันกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็ง

ในมือของเขากุมดาบสามแฉกสองคมเล่มหนึ่งเอาไว้

ตัวดาบดำขลับ ไร้ซึ่งประกายแสงใด ๆ หนักอึ้งจนน่าสะพรึงกลัว

“หนึ่งพันสามร้อยยี่สิบหกครั้ง”