0136

⬢⬢⬢

ตอนที่ 136 สดับคำนางกำนัลเล่าเรื่องเก่า ระบบที่ห่างหายเผยโฉมแท้จริง

คืนวันในตำหนักกว่างหานเชื่องช้ายิ่งนัก

ไร้ซึ่งตะวันรุ่งหรือจันทราลาลับ มีเพียงดวงจันทร์เย็นเยียบที่แขวนค้างอยู่เหนือศีรษะชั่วกัลปาวสาน กับน้ำค้างแข็งสีขาวโพลนเกลื่อนพื้นซึ่งกวาดอย่างไรก็มิหมดสิ้น

ซูเสี่ยวจิ่วนั่งอยู่บนขั้นบันไดหินหน้าประตูโถงตำหนัก

ในมือของนางกุมกิ่งกุ้ยแห้งตายกิ่งนั้นไว้ พลางวาดวงกลมลงบนพื้นไปเรื่อยเปื่อยอย่างไร้จุดหมาย

เสื้อคลุมตัวใหญ่ห่อหุ้มอยู่บนร่างของนาง ทำให้ดูหลวมโพรกอยู่บ้าง

ทว่าเบื้องไกลกลับมีเสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังแว่วมา

ปีศาจสาวตัวน้อยสองตนที่มีหน้าที่ปัดกวาดทำความสะอาดต่างถือไม้กวาด หดคอเดินข้ามมาจากทางระเบียงทางเดิน

พวกนางมิกล้าเข้าใกล้ตำหนักเอก ได้แต่หยุดอยู่ตรงริมประตูด้านข้างที่ห่างไกลออกไป พลางเป่าลมร้อนใส่มือให้อบอุ่น และกระซิบกระซาบสนทนาเรื่อยเปื่อยไปด้วย