0116

⬢⬢⬢

ตอนที่ 116 จักรวาลในเมรัย กำแพงกั้นมิข้องแวะความรุ่งเรืองร่วงโรย

ลึกเข้าไปในตำหนักจักรพรรดิอสูรสวรรค์ ประตูใหญ่ของตำหนักบรรทมปิดสนิท

ภายในโถงมิได้จุดประทีป มืดสลัวไปทั่วทั้งบริเวณ มีเพียงไข่มุกราตรีไม่กี่เม็ดที่เปล่งแสงเรืองรองซีดขาวออกมา

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นสุราเข้มข้น อีกทั้งยังมีกลิ่นเถ้าถ่านหลังการเผาไหม้ของกำยานชะมดมังกร

“ปัง!”

เสียงทึบหนักเสียงหนึ่งทำลายความเงียบงันประดุจป่าช้าลง

นั่นคือเสียงของฝ่ามือขาวผ่องข้างหนึ่งที่ตบลงบนโต๊ะยาวอย่างแรง

จอกทองคำบนโต๊ะยาวสั่นสะเทือน สุราที่เหลือกระฉอกออก ไหลหยดลงตามขอบโต๊ะ

ตี้ซื่อเทียนฟุบอยู่บนโต๊ะ ฝังศีรษะไว้ในอ้อมแขน หลับสนิทเป็นยิ่งนัก เสียงดังสนั่นนี้มิอาจปลุกเขาให้ตื่นได้ เพียงแต่ทำให้เขาขมวดคิ้ว ปากพึมพำละเมอสองสามคำที่ฟังมิได้ศัพท์