0100

⬢⬢⬢

ตอนที่ 100 อย่าขยับส่งเดช ขยับอีกจะมัดหางเจ้าเสีย

ราตรีล่วงเข้าสู่ความลึกซึ้ง

ถ่านเพลิงในที่พำนักตัดรักค่อย ๆ ริบหรี่ลง เหลือเพียงประกายแสงสีชาดไม่กี่จุดที่กะพริบวับแวมอยู่ท่ามกลางเถ้าถ่าน

บนเตียงนอนมีผ้าห่มสองผืนปูเคียงคู่กัน

ซูฉางอันหดตัวอยู่ด้านใน ห่อหุ้มตนเองไว้อย่างแน่นหนามิดชิด เผยให้เห็นเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่คอยจ้องมองคนด้านนอกด้วยความระแวดระวัง

เฉินเสวียนเพิ่งจะชำระล้างกายเสร็จ บนร่างยังคงมีไอน้ำบางเบาและกลิ่นหอมสะอาดของผลส้มป่อยติดตรึง

เขาเลิกผ้าห่มขึ้นแล้วล้มตัวลงนอน

เตียงมิได้กว้างใหญ่นัก ผู้ใหญ่สองคนนอนเคียงกันย่อมยากจะหลีกเลี่ยงการสัมผัสทางกาย

ทันทีที่เฉินเสวียนนอนลง ไอเย็นสายหนึ่งก็แทรกซึมผ่านรอยต่อของผ้าห่มเข้ามาทันที