0098

⬢⬢⬢

ตอนที่ 98 รากฐานมรรคไร้รักแหลกสลาย ข้าวอ่อนนี้ช่างหอมหวานยิ่ง (ตอนเพิ่มที่เก้า)

ภายในที่พำนักตัดรัก ถ่านไฟกำลังลุกโชนโชติช่วง

นอกหน้าต่างลมเหนือหวีดหวิว พัดพาเกล็ดหิมะผืนใหญ่ซัดสาดใส่กรอบหน้าต่าง ส่งเสียงดังเปาะแปะ ทว่าภายในห้องกลับอบอุ่นเป็นสุข เตาต้มยาเดือดปุด ๆ พ่นไอร้อน กลิ่นหอมของยาที่แฝงความหวานปนขมขื่นตลบอบอวลไปทั่วอากาศ

เฉินเสวียนเอนพิงหัวเตียง ผ้าพันแผลที่พันรอบกายซึมซับรอยโลหิตแดงฉานเป็นจุด ๆ ใบหน้าของเขายังคงซีดขาว ทว่าจิตใจและเรี่ยวแรงกลับดีขึ้นกว่าเมื่อวานตอนเพิ่งกลับมาจากซากปรักหักพังมากนัก

ซูฉางอันประคองชามหยกขาวนั่งอยู่ข้างเตียง ในมือถือช้อน พลางคนน้ำยาสีดำข้นในชามเบา ๆ

“อ้าปาก”

ซูฉางอันตักขึ้นมาหนึ่งช้อน แล้วยื่นไปจ่อที่ริมฝีปากของเฉินเสวียน

เฉินเสวียนไม่ขยับ เพียงจ้องมองนางตาไม่กะพริบ