กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 87 มารตนนี้ ข้าจักปกป้องให้จงได้
ปลายถนนฝั่งนั้นพลันเกิดความโกลาหลวุ่นวายขึ้น
ฝูงชนที่เดิมทีเบียดเสียดยัดเยียดราวกับเกลียวคลื่นถูกคมมีดผ่าแยก ซัดสาดกระจายออกไปสองฟากฝั่งทันที
เหล่าพ่อค้าแม่ขายต่างลนลานปกป้องขวดโหลและข้าวของของตน ด้วยหวาดเกรงว่าจะถูกลูกหลงไปด้วย
เสียงโซ่เหล็กลากครูดกับพื้นอันหนักทึบระคนกับเสียงคำรามเยี่ยงสัตว์ร้าย แว่วดังมาจากสุดปลายถนนสายยาว
“เกิดเรื่องอันใดขึ้นรึ”
ซูฉางอันยังคงเคี้ยวเกี๊ยวครึ่งชิ้นอยู่ในปาก สองแก้มพองตุ่ย ทว่าดวงตากลับทอประกายเจิดจ้าอย่างน่าประหลาด
นางวางชามเปล่าในมือลงบนโต๊ะ ดึงแขนเสื้อของเฉินเสวียนแล้วมุดเข้าไปในฝูงชนทันที
“ไป ๆ ๆ ไปดูกันเถอะ”