0086

⬢⬢⬢

ตอนที่ 86 กู้เซี่ยงเย๋ปกครองแผ่นดินเปี่ยมปรีชา ศิษย์อันดับหนึ่งเฉินตามใจภรรยาไร้ขอบเขต

เมืองวั่งฉิง

นี่คือเมืองของปุถุชนคนธรรมดาแห่งหนึ่ง ณ เชิงเขาของสำนักไท่ซ่างวั่งฉิง ตัวเมืองสร้างอิงแอบแนวเขา ได้รับการคุ้มครองจากสำนัก หลายร้อยปีมานี้มิเคยถูกสัตว์อสูรระราน ใช้ชีวิตกันอย่างสงบสุขและมั่งคั่งบริบูรณ์

วันนี้ประจวบเหมาะกับมีงานวัด ผู้คนบนท้องถนนเบียดเสียดเนืองแน่น เสียงร้องเร่ขายของดังระงมสลับไปมามิขาดสาย

ในมือของซูฉางอันกำถังหูลู่ไว้สองไม้ กัดซ้ายคำขวาคำ แก้มทั้งสองข้างป่องพองราวกับกระรอกตัวน้อย

เสื้อตัวยาวสีเขียวที่มิพอดีตัวบนร่างของนางถูกเปลี่ยนออกไปนานแล้ว บัดนี้สวมใส่กระโปรงผ้าโปร่งสีขาวนวลจันทร์ที่เฉินเสวียนเพิ่งซื้อให้จากร้านตัดเสื้อ ปลายแขนเสื้อปักดอกเหอฮวนดอกเล็ก ๆ ที่มิสะดุดตาเอาไว้สองสามดอก ที่เอวผูกแถบผ้าไหมสีชมพูอ่อน ขับเน้นให้เอวคอดกิ่วนั้นดูบอบบางเพียงฝ่ามือเดียวก็โอบได้มิด

เส้นผมสีเงินเกล้าขึ้นอย่างเรียบง่ายด้วยปิ่นไม้ด้ามหนึ่ง ปอยผมประปรายระข้างใบหู แกว่งไกวไปมาตามจังหวะการเคี้ยวอาหารของนาง

เฉินเสวียนเดินตามหลังนางอยู่ครึ่งก้าว สองมือถือห่อสัมภาระทั้งใหญ่และเล็กพะรุงพัง