0084

⬢⬢⬢

ตอนที่ 84 อาจารย์ หลี่ฉางเกิงคิดถึงท่านเหลือเกิน

เงาร่างของเฉินเสวียนลับหายไปตรงหัวมุมบันได

ซูฉางอันนั่งอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือ ก้นของนางคล้ายมีตะปูปักอยู่อย่างไรอย่างนั้น

บรรพชนมิได้มองนาง เดินตรงไปยังโต๊ะน้ำชาเพียงลำพัง

ลวกถ้วย ใส่ใบชา รินน้ำ

ท่วงท่าเชื่องช้าเนิบนาบ มิดูเหมือนผู้ยิ่งใหญ่ระดับกึ่งจักรพรรดิแม้แต่น้อย หากแต่คล้ายกับตาเฒ่าที่ปลดเกษียณอยู่เรือนมากกว่า

กลิ่นหอมของชาลอยฟุ้งออกมา เป็นรสขมจาง ๆ ชนิดนั้น

“ดื่มชาสิ”

ถ้วยชาเคลือบเขียวใบหนึ่งถูกเลื่อนมาตรงหน้าซูฉางอัน