0042

⬢⬢⬢

ตอนที่ 42 ผู้ตรวจการด่ากราดตามราชโองการคนแรก เป็นขุนนางนี่มันช่างหอมหวานเสียจริง

นครเทพ จวนเอ้อร์หวงจื่อ

ประดับโคมผูกแพรพรรณ เสียงฆ้องกลองดังกึกก้องกัมปนาท ผู้ที่ไม่รู้ความคงนึกว่าเอ้อร์หวงจื่อกำลังจะรับอนุภรรยาคนที่สิบแปดเข้าจวนอีกครา

หลี่เสวียนนั่งอยู่บนตำแหน่งประธาน ในมือแกว่งจอกแสงจันทร์ รอยยิ้มบนใบหน้าไม่อาจสะกดกลั้นไว้ได้แม้แต่น้อย

“ตายเสียได้ก็ดี ตายไปเสียให้สิ้นเรื่องสิ้นราว”

เขาเงยหน้ากระดกสุราลงคอไปอึกหนึ่ง แล้วหัวเราะร่าต่อเหล่าคณะที่ปรึกษาเบื้องล่าง “ไอ้บัณฑิตยากจนผู้นั้น บังอาจเขียนบทความกบฏในสำนักสอบหลวงจนชักนำอัสนีสวรรค์ ราชครูเกลียดชังตัวแปรที่ควบคุมไม่ได้เช่นนี้ที่สุด ป่านนี้คงถูกโยนลงเตาหลอมโอสถเคี่ยวจนแหลกเป็นเถ้าธุลีไปแล้วกระมัง”

เหล่าที่ปรึกษารีบยกจอกสุราขึ้นเออออตาม “องค์ชายปราดเปรื่องยิ่งนัก! กู้เซียงผู้นั้นเป็นเพียงคนบ้านนอกคอกนา อาศัยว่ามีปราณเฮ่าเหรินอยู่บ้างก็ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ บัดนี้มันตายไปแล้ว ซูชิงผู้นั้นเล่า...”

เมื่อเอ่ยถึงซูชิง แววตาของหลี่เสวียนพลันเป็นประกายวับ สาดทอแสงหยาบโลนลามกออกมาสายหนึ่ง

“นางเป็นยอดหญิงงามชั้นเลิศ หากไร้กู้เซียงที่เป็นตัวเกะกะขัดหูขัดตาผู้นี้ ราชันผู้นี้มีวิธีเป็นร้อยแปดที่จะทำให้นางยอมคลานขึ้นเตียงของราชันผู้นี้อย่างว่าง่าย”