0017

⬢⬢⬢

ตอนที่ 17 พยัคฆ์คำรามสะเทือนฟ้าเทพมารขยาด หนึ่งจิตเป็นพุทธหนึ่งจิตเป็นมาร

ปราณอสูรสีทองขาวสายนั้นมิได้แผ่กระจายไปโดยรอบ ทว่ากลับเป็นดั่งเสาค้ำสวรรค์จรดพสุธา ทะลวงผ่านชั้นเมฆไปโดยตรง

สายฝนหยุดลงแล้ว

มิใช่ฟ้าดินเป็นใจ หากแต่ถูกคลื่นอากาศนี้ซัดกลับขึ้นไปบนฟากฟ้าอย่างไร้ความปรานี

หยาดฝนในรัศมี 10 ลี้ระเบิดกลางเวหาจนกลายเป็นกลุ่มหมอกขาว จากนั้นก็ถูกความร้อนสูงแผดเผาระเหยไปจนหมดสิ้น

เสวียนจีจื่อลอยตัวอยู่กลางเวหา กระบี่บินใต้ฝ่าเท้าส่งเสียงสั่นสะเทือนเสียดฟัน

เขาก้มมองเงาร่างเบื้องล่าง นิ้วมือที่เดิมทีหมายจะร่ายมรรคาพลันชะงักค้างกลางอากาศ

นี่เป็นไปมิได้

ทั้งที่แก่นอสูรจวนจะแหลกสลาย ทั้งที่เส้นชีพจรขาดสะบั้นหมดแล้ว ไอ้สัตว์เดรัจฉานตัวนี้เอาเรี่ยวแรงมาจากที่ใดกัน