0011

⬢⬢⬢

ตอนที่ 11 พิรุณซัดบัวโรยสะกิดฝันเก่า จิ้งจอกยืมบารมีเสือกำหนดชั่วชีวิต

ยามที่ลมหายใจของไป๋อินผ่อนลง ทั้งร่างก็ประหนึ่งขุนเขาที่ถล่มทลาย ล้มพับลงสู่พื้นตรง ๆ

ซูเสี่ยวจิ่วตาไว สองมือคว้าพยัคฆ์ที่หนักอึ้งราวกับหินตัวนี้ไว้ได้ทัน เกือบจะถูกเขาดึงจนล้มคว่ำไปด้วยกัน

“นี่! อย่าเพิ่งหลับสิ!” ซูเสี่ยวจิ่วตบใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดเบา ๆ “ข้างหน้าก็เป็นป่าแล้ว ทนอีกสักสองก้าวได้หรือไม่”

ไร้ความเคลื่อนไหว

เจ้านี่หมดสติไปอย่างสมบูรณ์แล้ว

ซูเสี่ยวจิ่วลองตรวจดูประกายลมหายใจของเขา ลมหายใจแผ่วเบาราวกับเส้นไหม ประหนึ่งว่าวสายป่านขาด ที่อาจหมดลมหายใจได้ทุกเมื่อ

[คำเตือน! ค่าพลังชีวิตของเป้าหมายต่ำกว่า 10% โปรดทำการรักษาโดยเร็ว]

“รู้แล้ว ๆ เร่งเอาชีวิตรึอย่างไร”