เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 เรื่องน่าอึดอัดหรือความต่างชั้น... ช่างหัวมันปะไร
"ใครเหรอ? นายเคยเห็นที่ไหน?" ซิงเฉินงงเป็นไก่ตาแตก ไม่รู้เลยว่าความคิดของเจียงเหวินเยี่ยนกระโดดไปเรื่องไหนอีกแล้ว
ใช่ ต้องเคยเห็นแน่ๆ หน้าตานั้นดูคุ้นเคยมาก แต่เจอที่ไหน? เมื่อไหร่กัน?
เจียงเหวินเยี่ยนหลับตาพยายามนึกทบทวน ไม่ยอมปล่อยผ่านแม้แต่เสี้ยวความทรงจำเดียว ครู่ใหญ่ต่อมาเขาก็ลืมตาโพลง จ้องซิงเฉินเขม็ง "นายยังจำผู้เล่นวิญญาณสองคนที่พวกเราช่วยไว้ ก่อนที่ฉันจะโดนล่อไปหาราชาต้นโอ๊กได้ไหม?"
จำได้แม่นเลย ตอนนั้นเพิ่งผ่านพ้นช่วงราตรีนิรันดร์มาหมาดๆ ซิงเฉินกับเจียงเหวินเยี่ยนออกตระเวนหาผู้เล่นที่ต้องการความช่วยเหลือบนแผนที่ ต่อมาเจียงเหวินเยี่ยนถูกพิกัดในช่องแชตล่อไปที่ป่าราชาต้นโอ๊ก ซิงเฉินจึงอยู่ดูแลผู้เล่นสองคนที่ยังไม่ฟื้นตามลำพัง
ซิงเฉินรีบพยักหน้าถาม "ทำไมเหรอ?"
เจียงเหวินเยี่ยนไม่ตอบคำถาม แต่ใช้นิ้วเคาะลงบนจดหมายฉบับนั้นหลายครั้ง ซิงเฉินเข้าใจทันทีว่ามีเรื่องที่พูดออกอากาศตรงนี้ไม่ได้