กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 291 ความสุขชั่วกาลนาน
ราตรีโรยต่ำ ลมทะเลพัดแผ่ว
กลางเรือนเล็ก กองไฟส่งเสียงปะทุ เปลวไฟโลดเต้นส่องสว่างใบหน้าผู้คนที่เปี่ยมสุขทีละคน
“ข้าจะย่างปลาเอง!” อวิ๋นเหิงพับแขนเสื้อขึ้น พลิกปลาทะเลบนตะแกรงอย่างชำนาญ “ตอนอยู่ด่านชายแดน ทหารทั้งหลายล้วนว่าปลาที่ข้าย่างหอมที่สุด!”
อวิ๋นเคอเข้ามาสูดดมแล้วแกล้งเบ้ปาก “พอเถิดพี่สาม ครั้งก่อนกระต่ายที่เจ้าปิ้งไหม้เกรียมหมดแล้ว ยังดูของข้าดีกว่า!”
พูดพลางเขาก็ร่ายเวทราวกับเล่นกล หยิบขวดไหหลายใบออกมา “นี่คือเครื่องเทศที่นำกลับมาจากโพ้นทะเล รับรองว่ากินแล้วจะติดใจลืมไม่ลง!”
“อย่าแย่งกันเลย” อวิ๋นเซิงยิ้มพลางยื่นห่อกระดาษเล็ก ๆ มาให้ “นี่คือเครื่องปรุงที่ข้าทำเป็นพิเศษ ทั้งอร่อยทั้งบำรุงชีวิต”
เซียวเยว่จ้องตาเป็นมันเฝ้าอยู่ข้างตะแกรง กลืนน้ำลาย “หอมนัก…เมื่อไรจึงจะได้กินเล่า?”
อวิ๋นจิ่งนั่งอยู่ข้างท่านพ่อท่านแม่ มองน้องชายและน้องสาวหัวเราะเล่นกัน ดวงตาเปี่ยมด้วยความอ่อนโยน “ยังคึกคักเช่นเดิม”
อวิ๋นทิงหลานพิงไหล่เซียวเจวี๋ย เอ่ยเบา ๆ “เช่นนี้ดีจริง”