เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 290 สมบัติล้ำค่าที่สุด
แสงอรุณรำไร ระลอกคลื่นสีทองสาดประกายบนผืนทะเล
ในเรือนเล็ก ครอบครัวที่มิได้หลับใหลตลอดหนึ่งราตรีทั้งหมดยังคงสนทนากันอย่างออกรส ราวกับพวกเด็ก ๆ อยากจะชดเชยคำพูดที่มิได้เอ่ยมาตลอดหลายปีนี้ ต่างคนต่างแย่งกันพูดคนละคำสองคำ บรรยากาศครึกครื้นยิ่งนัก
“ท่านแม่ ท่านรู้หรือไม่” อวิ๋นเคอทำท่าทางประกอบด้วยความตื่นเต้น “คราวก่อนที่ข้าไปโพ้นทะเล หมอที่นั่นได้เห็นตำราแพทย์ที่ท่านเขียน ต่างพากันร้องเรียก ‘หมอเทวะ’ กันยกใหญ่! ถึงกับจะตามข้ากลับมาพบท่านให้ได้เลยเชียว!”
อวิ๋นเหิงรีบเอ่ยรับคำทันที “นั่นนับเป็นอันใดได้! ตอนที่ข้าไปตรวจการณ์ที่ด่านชายแดน ได้พบคนเลี้ยงสัตว์ชราผู้หนึ่ง พอได้ยินว่าข้าเป็นบุตรชายของพระชายาจิ้งอ๋อง ก็ยืนกรานจะมอบลูกม้าที่ล้ำค่าที่สุดให้ข้าให้ได้ บอกว่าเพื่อขอบคุณที่ท่านแม่เคยช่วยชีวิตคนทั้งเผ่าของเขาไว้ในตอนนั้น!”