กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 270 ของขวัญมงคลของเจ้าสี่ เหมืองทองหนึ่งแห่ง!
บรรยากาศภายในห้องคล้ายจะแข็งค้างไปชั่วขณะ
เสียงเปลวเทียนแตกดังเปรี๊ยะแผ่วเบาดังขึ้นคราหนึ่ง ถึงได้ปลุกทุกคนที่กำลังตกตะลึงให้คืนสติ
“เหมือง... เหมืองทองรึ” อวิ๋นเหิงทวนคำอย่างติด ๆ ขัด ๆ ดวงตาเบิกกว้างกลมโต เดินวนรอบตัวอวิ๋นเคอหนึ่งรอบ คล้ายเพิ่งเคยรู้จักน้องสี่ผู้เฉลียวฉลาดเจ้าเล่ห์แสนกลของตนเป็นคราแรก “เจ้าสี่... เจ้า... เจ้าไปเอาเหมืองทองกลับมาจริง ๆ หรือ”
มือน้อย ๆ ของอวิ๋นเซิงกุมหน้าอกไว้ ลมหายใจกระชั้นถี่เล็กน้อย เขามองดูโฉนดที่ดินแผ่นบาง ๆ นั้น แล้วมองดูอวิ๋นเคอที่ทำหน้าตาเหมือน ‘รอรับคำชม’ พลางพึมพำว่า “เคอเอ๋อร์ เจ้า... เจ้าเก่งกาจเกินไปแล้ว...”
แม้กระทั่งอวิ๋นจิ่งที่ขุนเขาไท่ซานถล่มลงตรงหน้าสีหน้าก็ยังไม่เปลี่ยนมาโดยตลอด ยามนี้ก็สูญสิ้นความสุขุมไปจนหมดสิ้น เขาสูดหายใจเข้าลึกคราหนึ่ง หันไปมองเซียวเจวี๋ย น้ำเสียงแฝงความจริงจังเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน “เสด็จพ่อ เรื่องนี้... เกี่ยวพันใหญ่หลวงยิ่งพ่ะย่ะค่ะ”