ตอนที่ 259 ความในใจแห่งความสุขของอวิ๋นทิงหลาน

ตอนที่ 259 ความในใจแห่งความสุขของอวิ๋นทิงหลาน

การสำนึกบุญคุณอันจริงใจของพวกเด็ก ๆ ดุจดังลำธารอันอบอุ่นที่สุดที่ชโลมล้างจิตใจของอวิ๋นทิงหลาน นางมองดูเด็ก ๆ ที่ล้อมรอบกาย แต่ละคนต่างจ้องมองนางตาแป๋ว ดวงตาเปี่ยมล้นไปด้วยความพึ่งพาผูกพันและความรักใคร่ แล้วมองดูเซียวเจวี๋ยที่แม้จะนิ่งเงียบอยู่ด้านข้าง ทว่ากลับใช้สายตาอันแน่วแน่คอยปกป้องคุ้มครองพวกเขามาโดยตลอด ห้วงอารมณ์อันพลุ่งพล่านในใจพลันมิอาจสะกดกลั้นไว้ได้อีกต่อไป

นางสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ลมราตรีที่พัดพากลิ่นหอมละมุนของดอกไม้ใบหญ้ามาด้วยคล้ายจะเจือไว้ด้วยรสหวาน นางมิได้เอ่ยปากทันที ทว่ายื่นมือออกไปก่อน ลูบผ่านคิ้วและตาอันสุขุมมั่นคงของอวิ๋นจิ่งแผ่วเบา ขยี้ผมสั้นแข็ง ๆ ของอวิ๋นเหิง บีบนิ้วมือที่เย็นชื้นเล็กน้อยของอวิ๋นเซิง และท้ายที่สุดก็กอดอวิ๋นเคอที่คลอเคลียอยู่ข้างกายเข้ามาแนบอกแน่นขึ้น

ทุกสัมผัสล้วนเปี่ยมไปด้วยความเอ็นดูรักใคร่และการยืนยันอันไร้ที่สิ้นสุด