ตอนที่ 258 ความตื้นตันและสำนึกบุญคุณของเหล่าเจ้าตัวเล็ก

ตอนที่ 258 ความตื้นตันและสำนึกบุญคุณของเหล่าเจ้าตัวเล็ก

“งานเลี้ยงฉลองชัย” ใต้เฉลียงใกล้ถึงเวลาเลิกรา กับข้าวบนโต๊ะถูกกวาดเรียบไปเกินครึ่ง ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความพึงพอใจและเกียจคร้าน แม้พวกเด็ก ๆ จะเริ่มง่วงงุนกันบ้างแล้ว ทว่าจิตวิญญาณกลับยังคงอยู่ในภาวะตื่นเต้นประหนึ่งเคลิบเคลิ้มมึนเมาอันเนื่องมาจากการร่วมแบ่งปันและผ่อนคลายเมื่อครู่

แสงจันทรากระจ่างใสขึ้นกว่าเดิม สาดทออาบชโลมทั่วลานเรือนดั่งปรอทเงิน ทั้งยังโอบล้อมครอบครัวที่นั่งล้อมโต๊ะเอาไว้ในแสงอันอ่อนละมุน

อวิ๋นเหิงเรอออกมาคำหนึ่งพลางลูบท้องน้อย ๆ ที่กลมป่อง พิงพนักเก้าอี้เงยมองดวงดาวสุกสว่างบนท้องฟ้า จู่ ๆ ก็โพล่งขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยคำหนึ่งว่า “ท่านแม่ หากท่านไม่ได้มา ตอนนี้พวกเราจะเป็นอย่างไรหรือขอรับ”

คำถามนี้ของเขาถามออกมาอย่างไร้เดียงสา ทว่ากลับประหนึ่งก้อนหินเล็ก ๆ ก้อนหนึ่งที่ทิ้งลงสู่ห้วงใจของทุกคน จนกระเพื่อมไหวเป็นระลอกคลื่นซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ

บรรยากาศครึกครื้นสงบเงียบลงเล็กน้อย