ตอนที่ 207 ความตกตะลึงของท่านอ๋อง

ตอนที่ 207 ความตกตะลึงของท่านอ๋อง

ราตรีล่วงเลยมาลึกแล้ว จวนจิ้งอ๋องเงียบสงบเป็นแดนดิน เหลือเพียงเสียงฝีเท้าสม่ำเสมอขององครักษ์ลาดตระเวนยามค่ำคืนและเสียงเคาะเกราะอันห่างไกลของคนตีเกราะบอกยาม

ภายในห้องนอนของเรือนหลาน อวิ๋นทิงหลานยังมิได้หลับใหล นางพิงหัวเตียง พลิกอ่านตำราแพทย์ใต้แสงตะเกียงสีเหลืองสลัว ทว่าใจกลับลอยออกไปนอกหน้าต่างเสียครึ่งหนึ่ง เซียวเจวี๋ยเข้าวังไปนานแล้ว บัดนี้ยังมิกลับมา สิ่งนี้ทำให้ความไม่สบายใจสายนั้นในก้นบึ้งของหัวใจยิ่งแจ่มชัดขึ้นทุกที

ในที่สุด ด้านนอกก็มีเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยและจงใจผ่อนให้เบาลงดังแว่วมา อวิ๋นทิงหลานวางตำราลงทันที เลิกผ้านวมก้าวลงจากเตียง

เซียวเจวี๋ยผลักประตูห้องนอน นำพาความหนาวเย็นของน้ำค้างราตรีติดกายเดินเข้ามา เขายังคงสวมฉลองพระองค์ลำลองของอ๋องชุดเดิมเมื่อครั้งเข้าวัง ร่างกายสูงโปร่งสง่าผ่าเผย ใบหน้ายังคงเย็นชาเคร่งขรึมเป็นนิจ มิอาจมองเห็นความผิดปกติอันใด