ตอนที่ 206 ท้ายเล่ม: บทถัดไปแห่งความสุข

ตอนที่ 206 ท้ายเล่ม: บทถัดไปแห่งความสุข

กาลเวลาดั่งสายน้ำ ไหลรินผ่านวันคืนอันแสนอบอุ่นในจวนจิ้งอ๋องไปอย่างเงียบสงบ ชั่วพริบตาม้วนภาพวาด “ทิวทัศน์น้อยเรือนหลาน” แผ่นนั้นก็แขวนอยู่บนผนังห้องหนังสือเล็กมาได้ช่วงเวลาหนึ่งแล้ว ความอบอุ่นในภาพวาดราวกับซึมซาบเข้าไปในทุกซอกทุกมุมของชีวิตจริง

การตระเตรียมก่อตั้งสถาบันแพทยศาสตร์ได้ก้าวเข้าสู่ครรลองแล้ว ฐานรากเริ่มปรับราบเรียบ โครงสร้างเริ่มตั้งขึ้น อวิ๋นทิงหลานยังคงยุ่งวุ่นวาย ทว่าไม่ถึงกับต้องลงมือทำเองทุกเรื่องดังเช่นช่วงแรกอีกต่อไป นางเริ่มเรียนรู้ที่จะมอบหมายกิจการบางส่วนให้คนที่มีความสามารถ ส่วนตนเองนั้นคอยกุมทิศทางใหญ่ สิ่งนี้ทำให้นางมีเวลาอยู่เป็นเพื่อนครอบครัวมากขึ้น

ยามบ่ายของวันนี้ ภายในเรือนหลานเปี่ยมไปด้วยความผ่อนคลายสบายใจ

อวิ๋นทิงหลานมิได้ออกไปข้างนอก กำลังนั่งอยู่บนตั่งนุ่มใต้หน้าต่าง พลิกดูบันทึกเบื้องต้นของสตรีกลุ่มแรกที่สมัครเข้าสถาบันแพทยศาสตร์ แสงแดดส่องลอดซี่หน้าต่าง ฉาบเคลือบแสงอุ่นสายหนึ่งไว้รอบกายนาง