เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 188 การสนับสนุนอย่างไร้เงื่อนไขของท่านอ๋อง
หลังจากคนของกรมแพทย์หลวงถูก “เชิญ” ออกไปด้วยสภาพซังกะบ๊วย เรือนพักหลังเล็กของสถาบันแพทยศาสตร์ก็ตกอยู่ในความเงียบงันอันละเอียดอ่อน นักศึกษาเพียงสองคนที่ยังเหลืออยู่ ซึ่งเป็นเด็กสาวกำพร้าชื่อชุนนีและเซี่ยเหอ ยืนขลาดกลัวอยู่ที่มุมห้อง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและไม่สบายใจ คำก่นด่า “ขัดต่อขนบศีลธรรม” ของนายท่านขุนนางเมื่อครู่ เปรียบเสมือนหินยักษ์หนักอึ้งที่กดทับลงบนใจซึ่งเพิ่งจะจุดประกายความหวังของพวกนาง
อวิ๋นเซิงจับชายเสื้อของท่านแม่ไว้แน่น เงยหน้าเล็ก ๆ ขึ้น ดวงตากระจ่างใสเปี่ยมล้นไปด้วยความกังวลและความไม่เข้าใจ “ท่านแม่ พวกเขา... ไฉนพวกเขาจึงดุร้ายเพียงนั้น พวกเราทำผิดหรือขอรับ”
อวิ๋นทิงหลานสูดหายใจเข้าลึก สะกดโทสะที่พลุ่งพล่านในใจลงไป นางย่อกายลง สบตากับบุตรชายในระดับเดียวกัน แล้วมองไปยังนักศึกษาทั้งสองคนที่หน้าซีดขาว น้ำเสียงหนักแน่นมั่นคง “พวกเราไม่ได้ทำผิด ผู้ที่ผิดคือสมองอันปิดกั้นคร่ำครึของพวกเขา คือความเย็นชาที่เห็นคนจะตายกลับไม่ช่วยต่างหาก”
นางลุกขึ้นยืน กวาดสายตามองห้องเรียนที่ดูค่อนข้างว่างเปล่า น้ำเสียงเด็ดขาดฟันธง “ต่อให้เหลือนักศึกษาเพียงคนเดียว สถาบันแพทยศาสตร์แห่งนี้ก็ต้องเปิดต่อไป!”