กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 169 จิ้งอ๋องปกป้องต่อหน้าธารกำนัล
บรรยากาศงานเลี้ยงในวังหลังจากฮ่องเต้และฮองเฮาเสด็จออกจากงานแล้ว ก็เริ่มผ่อนคลายและเป็นกันเองยิ่งขึ้น เสียงดนตรีไพเราะกังวาน ลีลาการร่ายรำงดงามชดช้อย ท่ามกลางจอกสุราที่ชนสลับเปลี่ยน เหล่าขุนนางต่างคารวะสุราทักทายกัน ส่วนบรรดาภริยาขุนนางก็จับกลุ่มสองสามคนพากันพูดคุยสรวลเสเฮฮาด้วยเสียงแผ่วเบา
บริเวณรอบโต๊ะที่นั่งของครอบครัวจวนจิ้งอ๋องยังคงเป็นจุดที่คึกคักที่สุด ผู้คนที่แวะเวียนเข้ามาคารวะสุราสนทนาพาทีมีไม่ขาดสาย ถ้อยคำที่เอ่ยล้วนเต็มไปด้วยคำเยินยอและยกย่องชื่นชมฮูหยินพิทักษ์แผ่นดินกับคุณชายตัวน้อยทั้งสี่
อวิ๋นทิงหลานยังคงรอยยิ้มอันเหมาะสมไว้ตลอดเวลา รับมือได้อย่างสุขุมเยือกเย็น แม้เซียวเจวี๋ยจะพูดน้อย ทว่าการที่เขานั่งอยู่ข้างกายนาง ตัวตนของเขาก็นับเป็นแรงสนับสนุนและแรงสยบอันไร้สุรเสียงอยู่ในตัวแล้ว เจ้าตัวเล็กทั้งสี่กินอิ่มดื่มหนำจนเริ่มง่วงงุน จึงถูกแม่นมพาตัวไปยังโถงข้างเพื่อพักผ่อนชั่วครู่
ทว่า มักมีคนมองสถานการณ์ไม่ออก หรือไม่ก็ถูกความริษยาบดบังจนหน้ามืดตามัว นึกอยากจะหาที่ยืนสร้างตัวตนขึ้นมาในโอกาสเช่นนี้