เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 167 ยศศักดิ์และรางวัลของเหล่าเจ้าตัวเล็ก
คลื่นความตกตะลึงจาก “ฮูหยินพิทักษ์แผ่นดินเหนือระดับหนึ่ง” ยังมิทันสงบลง รถม้าหน้าประตูจวนจิ้งอ๋องยังคงสัญจรไปมาอย่างไม่ขาดสาย ทว่า ใครเล่าจะคาดคิดว่าเรื่องน่ายินดีที่ยิ่งใหญ่กว่ายังรออยู่เบื้องหลัง
เพียงวันที่สามหลังจากที่อวิ๋นทิงหลานได้รับการแต่งตั้งเป็นฮูหยินพิทักษ์แผ่นดิน ขบวนเกียรติยศจากพระราชวังก็ปรากฏขึ้นที่หน้าประตูจวนจิ้งอ๋องอีกครา!
คราวนี้ มิได้มีเพียงขันทีเกาเท่านั้น แม้แต่ขุนนางจากกรมพิธีการก็เดินทางมาร่วมด้วย ขบวนยิ่งใหญ่ไม่ด้อยไปกว่าวันก่อนเลยแม้แต่น้อย
“ยังมีราชโองการอีกหรือ” แม้แต่เซียวเจวี๋ยก็ยังรู้สึกประหลาดใจ เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วหันไปมองอวิ๋นทิงหลานที่อยู่ข้างกาย
อวิ๋นทิงหลานมองบุตรชายทั้งสี่ที่กำลังเกาะกรอบประตูชะเง้อมองออกไปด้วยความตื่นเต้น ในใจก็พอจะคาดเดาได้ราง ๆ นางยกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ดูท่า ฝ่าบาทคงคิดจะดำเนิน ‘พิธีอันยิ่งใหญ่’ นี้ให้ถึงที่สุดเป็นแน่เพคะ”
คนทั้งหกในครอบครัวคุกเข่ารับราชโองการอีกครา
ขันทีเกาเปี่ยมด้วยรอยยิ้มดั่งลมวสันต์ น้ำเสียงดังกังวานกว่าวันก่อนหน้าขึ้นไปอีกหลายส่วน
“รับบัญชาสวรรค์ ฮ่องเต้มีราชโองการว่า”