กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 165 ณ ท้องพระโรง งานเลี้ยงปูนบำเหน็จ
ท้องพระโรงอันสูงตระหง่านสง่างาม ในวันนี้แสงไฟสว่างไสว ควันเครื่องหอมหลวงอบอวล
ขุนนางฝ่ายบุ๋นและบู๊ยืนเรียงสองฝั่ง สวมฉลองพระองค์ว่าราชการ สีหน้าเคร่งขรึม ทว่าสายตาที่ทอดมองไปยังทิศทางประตูโถงเป็นระยะ ได้เผยให้เห็นถึงความไม่สงบนิ่งภายในใจของพวกเขา ความสนใจของทุกคนล้วนจดจ่ออยู่ที่ตัวเอกของวันนี้ ซึ่งก็คือครอบครัวจิ้งอ๋องที่กำลังจะก้าวเข้าสู่โถงเพื่อรับพระราชทานรางวัล
บนลานหยกขาวฮั่นนอกโถง เซียวเจวี๋ยยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับอวิ๋นทิงหลาน ด้านหลังของพวกเขาคือเจ้าตัวเล็กทั้งสี่ที่สวมชุดซื่อจื่อน้อยตัวใหม่เอี่ยม พยายามเลียนแบบเสด็จพ่อด้วยการยืดแผ่นหลังตรงแน่ว
“ตื่นเต้นหรือไม่” เซียวเจวี๋ยทอดสายตาไปเบื้องหน้า น้ำเสียงทุ้มต่ำ มีเพียงอวิ๋นทิงหลานที่อยู่ข้างกายเท่านั้นที่ได้ยิน
อวิ๋นทิงหลานเอียงศีรษะเล็กน้อย มุมปากยกขึ้นเป็นรอยโค้งจาง ๆ “เทียบกับการเผชิญหน้ากับทัพศัตรูและโรคระบาดแล้ว ที่นี่นับว่าผ่อนคลายยิ่งนัก”
ก้นบึ้งดวงตาของเซียวเจวี๋ยพรายประกายรอยยิ้มที่แทบสังเกตไม่เห็น
“มีรับสั่ง เบิกตัวจิ้งอ๋องเซียวเจวี๋ย พระชายาจิ้งอ๋องอวิ๋นซื่อ พร้อมด้วยซื่อจื่อทั้งสี่ เข้าเฝ้า ณ ท้องพระโรง!”
เสียงขานรับแหลมสูงยาวเหยียดของข้าราชบริพารฝ่ายใน ทะลุผ่านประตูโถงอันหนาหนัก ก้องกังวานอยู่เหนือลานกว้าง
ประตูโถงอันหนักอึ้งค่อย ๆ เปิดออก เผยให้เห็นภายในโถงใหญ่ที่วิจิตรตระการตาสีทองอร่ามและน่าเกรงขาม