กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 158 ภูเขาน้ำแข็งละลาย หยาดน้ำตาแรก
ภายในห้อง แสงตะวันสาดทออย่างเงียบสงบ ฉาบไล้สองมือที่กุมประสานไว้ด้วยประกายสีทองอันอบอุ่น
ประโยคที่ว่า “ผ่านไปหมดแล้ว” ของอวิ๋นทิงหลาน ดุจดั่งลมวสันต์อันอบอุ่น พัดเป่าไอหมอกมัวหม่นและความไม่แน่ใจสายสุดท้ายในใจของเซียวเจวี๋ยจนสลายไปจนหมดสิ้น เขามองดูเงาสะท้อนของตนเองในดวงตาคู่งามที่กระจ่างใสของนาง มองดูรอยยิ้มบางอันอ่อนโยนและปล่อยวางที่มุมปากของนาง ทุ่งรกร้างในใจที่ถูกผนึกน้ำแข็งมานานหลายปี ราวกับสรรพสิ่งการฟื้นคืนในชั่วพริบตา วสันต์อบอุ่นบุปผาบาน