ตอนที่ 152 โทสะดั่งอัสนี กองทัพปูพรมค้นหา

ตอนที่ 152 โทสะดั่งอัสนี กองทัพปูพรมค้นหา

ยามที่เซียวเจวี๋ยฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ก็ล่วงเข้าสู่ช่วงบ่ายแล้ว

แสงตะวันสาดส่องผ่านช่องหน้าต่าง ทอดเงาเป็นริ้วลายลงบนใบหน้าของเขา เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น สติยังคงพร่ามัวอยู่บ้าง เพียงรู้สึกไร้เรี่ยวแรงไปทั้งร่าง แขนซ้ายมีอาการปวดหนึบแล่นริ้วเป็นระลอก ลำคอแห้งผากจนตีบตัน

เขาขยับกายเพียงเล็กน้อย ก็ทำให้คนที่ฟุบหลับอยู่ข้างเตียงตื่นตัวขึ้นทันที

อวิ๋นทิงหลานแทบจะเหยียดกายขึ้นตรงในชั่วพริบตาเดียวกับที่เขาขยับ บนใบหน้ายังคงมีความเหนื่อยล้าที่ยังไม่จางหาย ทว่าแววตากลับแจ่มชัดขึ้นในชั่วพริบตา เต็มไปด้วยความห่วงใยและระแวดระวัง

“ท่านฟื้นแล้วหรือ” น้ำเสียงของนางแหบแห้งอยู่บ้าง ทว่ากลับแฝงความโล่งอกอย่างเห็นได้ชัด “รู้สึกอย่างไรบ้าง บาดแผลยังเจ็บหนักอยู่หรือไม่ มีตรงไหนไม่สบายตัวหรือไม่”

คำถามที่พรั่งพรูเป็นสาย เผยให้เห็นถึงความห่วงกังวลอย่างไม่อาจมองข้าม