ตอนที่ 123 หนทางยากลำบาก การเติบโตของเหล่าเจ้าตัวเล็ก

ตอนที่ 123 หนทางยากลำบาก การเติบโตของเหล่าเจ้าตัวเล็ก

ยามอรุณ ขอบฟ้าเพิ่งทอแสงขาวยามรุ่ง คาราวานตระกูลหลี่ก็เก็บข้าวของเสร็จสรรพ เตรียมพร้อมออกเดินทาง อวิ๋นทิงหลานก็ปลุกเด็ก ๆ ตั้งแต่เช้าตรู่ ใช้น้ำในลำธารที่เย็นเฉียบเช็ดหน้าลวก ๆ แล้วแทะเสบียงแห้งที่แข็งโป๊กไปไม่กี่คำพร้อมกับดื่มน้ำเย็นตาม

“ทุกคนปลุกจิตวิญญาณกันหน่อย วันนี้หนทางที่ต้องเดินยังอีกยาวไกลนัก” อวิ๋นทิงหลานมองเจ้าตัวเล็กหลายคนที่ยังงัวเงียพลางเอ่ยให้กำลังใจเสียงเบา เด็ก ๆ ล้วนรู้ความยิ่งนัก ไม่มีผู้ใดบ่นสักคำ ต่างพากันสะพายย่ามเล็ก ๆ ของตนขึ้นหลังเงียบ ๆ

เป็นดังที่อวิ๋นทิงหลานคาดไว้ การร่วมทางไปกับคาราวาน แม้จะปลอดภัยขึ้นบ้าง ทว่าจังหวะก้าวกลับมิอาจควบคุมได้ด้วยตนเอง คาราวานเร่งรีบเดินทาง ฝีเท้าจึงไม่เชื่องช้าเลย วันหนึ่งล่วงไป อย่างน้อยต้องเดินถึงหกเจ็ดชั่วยาม นี่นับเป็นการทดสอบอันยิ่งใหญ่ยิ่งนักสำหรับเหล่าซื่อจื่อแห่งจวนอ๋องผู้ไม่เคยตกระกำลำบากเช่นนี้มาก่อน