กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 121 แผนการแอบตามไปอย่าง "ลับๆ
ข้อสรุปภายในห้องอุ่นถูกกำหนดลงแล้ว ในอากาศอบอวลไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกอันผสมปนเป ทั้งตึงเครียด ตื่นเต้น และเด็ดเดี่ยว ถ่านไฟปะทุดังเปรี๊ยะ ๆ สาดแสงส่องกระทบใบหน้าทั้งห้าที่แววตาแตกต่างแต่กลับหนักแน่นมั่นคงดุจเดียวกัน
“ท่านแม่” อวิ๋นจิ่งสงบสติอารมณ์จากความฮึกเหิมได้เป็นคนแรก คิ้วเล็ก ๆ ขมวดเข้าหากันอย่างเคยชิน ก่อนจะเอ่ยถามปัญหาที่เป็นจริงที่สุด “เสด็จพ่อไม่มีทางยินยอมพาพวกเราไปยังดินแดนเหนือแน่ พวกเราจะ ‘ไป’ อย่างไรกันขอรับ”
คำพูดนี้ดั่งน้ำเย็นหนึ่งขันที่ราดรดลงมา ทำให้พวกอวิ๋นเหิงและอวิ๋นเคอที่เลือดร้อนพุ่งพล่านเมื่อครู่สงบลงได้บ้าง นั่นสิ เสด็จพ่อเข้มงวดถึงเพียงนั้น ไฉนเลยจะทรงยินยอมให้พวกเขาไปยังสถานที่อันตรายปานนั้นได้
ในดวงตาของอวิ๋นทิงหลานทอแววชื่นชมวูบหนึ่ง นางกดเสียงลงต่ำราวกับกำลังแบ่งปันความลับ “ดังนั้น พวกเราจึงมิใช่ ‘ตามไป’ หากแต่เป็น ‘แอบไป’ ต่างหาก”
“แอบไปหรือขอรับ” อวิ๋นเซิงทวนคำเสียงแผ่ว สองมือน้อย ๆ บิดเข้าหากันอย่างกระสับกระส่าย
“ถูกต้อง” อวิ๋นทิงหลานพยักหน้า สายตากวาดมองเด็ก ๆ “กองทัพใหญ่ยกพลออกศึกย่อมมีความเอิกเกริกยิ่งใหญ่ ทว่าเสบียงและสัมภาระกองทัพ การส่งกำลังบำรุงสมุนไพร ตลอดจนกองลำเลียงที่ราษฎรรวมตัวกันเองในภายหลังจะทยอยออกเดินทางเป็นระลอก เป้าหมายของพวกเรา ก็คือแฝงตัวเข้าไปในขบวนใดขบวนหนึ่งในนั้น”