กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 113 บารมีครอบครัว ควบแน่นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
ยามที่อวิ๋นทิงหลานพาเด็กทั้งสี่กลับมาถึงเรือนจิ่นหลาน แสงอาทิตย์อัสดงยามเย็นกำลังทอประกายย้อมลานเรือนให้กลายเป็นสีทองอันอบอุ่น เหล่าบ่าวรับใช้ในเรือนพักต่างได้รับข่าวคราวกันนานแล้ว แต่ละคนยืนสำรวมอยู่หน้าประตู แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความเคารพยำเกรงและความตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
“ขอนอบน้อมต้อนรับพระชายา ซื่อจื่อกลับเรือนเพคะ!”
น้ำเสียงพร้อมเพรียงเป็นหนึ่งเดียวกันนั้น ดังก้องกังวานและจริงใจยิ่งกว่าคราใด ๆ ที่ผ่านมา
ชุนเถากับชิวเยว่ถึงกับขอบตาแดงเรื่อ รีบสาวเท้าก้าวเข้ามารับ พวกนางได้ประจักษ์ฉากเหตุการณ์อันระทึกขวัญสะเทือนอารมณ์ในวันนี้ด้วยตาตนเอง เห็นพระชายาและเหล่านายน้อยของตนอาศัยสติปัญญาและความกล้าหาญ เปลี่ยนภัยพิบัติล้างผลาญให้กลายเป็นโอกาสสร้างชื่อเสียงเกริกไกร ความตื่นเต้นและภาคภูมิใจในใจจึงยากจะเอ่ยออกมาเป็นคำพูดได้
“พระชายา ท่านเหน็ดเหนื่อยยิ่งนักเพคะ!” น้ำเสียงของชุนเถาเจือสะอื้นเล็กน้อย