กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 108 ละครฉากใหญ่ "จำญาติ" ในงานเลี้ยงขอบคุณ
เสียงร้องตะโกนอันโหยหวนของหลิ่วเหวินไฉ ประหนึ่งหินยักษ์ที่ทุ่มลงสู่ผืนทะเลสาบอันสงบนิ่ง ปลุกระลอกคลื่นนับพันชั้นให้กระเพื่อมไหวในชั่วพริบตา
หน้าประตูหอหย่างเซิงที่เดิมทีส่งเสียงจอแจพลันเงียบสงัดลงจนแทบได้ยินเสียงเข็มหล่น สายตาทุกคู่ที่เปี่ยมไปด้วยความตระหนกสงสัย สอดรู้สอดเห็น ดูแคลน และตื่นเต้น ต่างจับจ้องไปที่บัณฑิตผู้มีสภาพตกอับและท่าทางตื่นเต้นกระวนกระวายผู้นั้นอย่างพร้อมเพรียง จากนั้นจึงเบนกลับไปยังภายในหอหย่างเซิง พยายามมองทะลุบานประตูบานนั้นเพื่อดูปฏิกิริยาของ “ซินแสหลาน” ด้านในให้กระจ่าง
ราษฎรที่เข้าแถวรอรับสมุนไพรต่างเริ่มหันไปกระซิบกระซาบพูดคุยกัน
“เกิดเรื่องอันใดขึ้น บัณฑิตผู้นี้ร้องตะโกนสิ่งใดกัน”
“ความหลังฝังใจ ซินแสหลานกับเขารึ”
“คงมิใช่กระมัง ซินแสหลานเป็นคนดีปานนั้น...”
“รู้หน้าไม่รู้ใจหรอกน่า เจ้ามิได้ยินคำเล่าลือพวกนั้นเมื่อช่วงก่อนรึ”
เหล่าสตรีในครอบครัวขุนนางข้างรถม้าที่อยู่ไกลออกไปยังชะเง้อคอขึ้น ใบหน้าภายใต้หมวกคลุมหน้ายากจะปกปิดความตื่นเต้น วันนี้งานเลี้ยงขอบคุณนี้มิได้มาเสียเที่ยวจริง ๆ นึกไม่ถึงว่าจะได้เจอกับละครฉากใหญ่เช่นนี้