กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 321 หนวดเคราผมเผ้าชี้ชัน
"หอเสวียนอู่..."
ซ่งรุ่ยทอดสายตามองเหลาสุราใหญ่โตโอ่อ่าหรูหราแห่งนี้ แววตาแฝงอารมณ์ความรู้สึกอันยากจะคาดเดา
"ตาเฒ่า มองอะไรอยู่รึ"
ทหารสวมชุดเกราะนายหนึ่งก้าวเข้ามาขวางหน้าซ่งรุ่ยพลางตวาดใส่ "วันนี้หอเสวียนอู่ถูกผู้สูงศักดิ์เหมาไว้หมดแล้ว นี่ไม่ใช่ที่ที่เจ้าควรจะมา ไสหัวไปให้พ้น ไสหัวไป"
พอพลั้งปากพูดจบ ทหารนายนั้นจึงค่อยสังเกตเห็นว่าตาเฒ่าตรงหน้าดูคุ้นตาพิกล
"ซ่ง... ซ่ง... ซ่ง..."
"ข้าคือซ่งรุ่ย ขอเชิญองค์รัชทายาทออกมาสนทนากันสักครา"
เสียงของซ่งรุ่ยกังวานไปทั่วบริเวณโดยรอบหอเสวียนอู่
ชาวบ้านแถบนั้นพอได้ยินว่าเป็นซ่งรุ่ย ต่างก็อดไม่ได้ที่จะพากันออกมามุงดู