บทที่ 315 หนึ่งเสียงหัวเราะลั่นสมุทรคราม

บทที่ 315 หนึ่งเสียงหัวเราะลั่นสมุทรคราม

คนบางคนดูภายนอกอายุมาก แท้จริงอายุก็มาก ทว่ากลับเหมือนเด็กไม่รู้จักโตที่คอยแต่จะให้ผู้อื่นตามใจตนอยู่ร่ำไป

ในขณะที่คนบางคนดูภายนอกอายุน้อย แท้จริงอายุก็น้อย ทว่ากลับครุ่นคิดพิจารณาความเฉกเช่นผู้ใหญ่ ทั้งการวางตัวและปฏิบัติตนต่อผู้อื่นล้วนจัดเจนยิ่ง

ส่วนเฉินเซิ่งนั้น เขาจัดอยู่ในประเภทที่ภายนอกดูเยาว์วัย ทว่าเนื้อแท้อายุมากโข ชาติก่อนรวมกับชาตินี้อายุก็เกือบจะเข้าสู่วัยสี่สิบแล้ว

ในชาติก่อนเขาอยู่ในยุคสมัยที่ข้อมูลข่าวสารหลั่งไหลท่วมท้น สิ่งที่ได้พบเห็นและรับรู้มาตลอดชีวิต อาจจะโลดโผนตื่นตาตื่นใจยิ่งกว่าพวกสัตว์ประหลาดเฒ่าที่อยู่มาหลายร้อยปีในโลกนี้เสียอีก

ดังนั้นยามที่ซ่งรุ่ยสนทนากับเฉินเซิ่ง จึงมองข้ามช่องว่างระหว่างวัยของทั้งสองฝ่ายไปจนหมดสิ้น