กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 313 แม่นางช่างสงสัย
"แม่นางอวี๋ อย่าคิดว่าเจ้าเป็นบุตรสาวของอวี๋จื่อชีแล้วจะสะกดรอยตามพวกข้าตามอำเภอใจได้"
เฉินเซิ่งกล่าวเสียงเย็น "นับว่าโชคดีที่ตัวข้าเฉินเซิ่งมิใช่คนกระหายเลือด หาไม่แล้วเจ้าคงยากจะได้เห็นดวงตะวันของวันพรุ่งนี้"
"ขะ... ข้า ใครบอกว่าข้าตามเจ้ากัน ข้าออกมาเดินเล่นไม่ได้หรืออย่างไร"
แววตาของอวี๋เวยมีความหวาดกลัวอยู่บ้าง ทว่ายังคงทำใจกล้าอธิบายต่อไป
"นี่เดินมาจนถึงท่าเรือแล้ว เจ้าคิดจะเดินเล่นลงไปในน้ำหรือ"
เฉินเซิ่งกล่าวอย่างจนใจ
แม้แต่จะหาข้ออ้างยังทำไม่เป็น เคราะห์ดีที่แม่หนูนี่เป็นบุตรสาวของแม่ทัพม้าทะยาน มิเช่นนั้นคงถูกผู้อื่นหลอกขายแล้วยังช่วยเขานับเงินเป็นแน่
"เอาเถอะ น้องเฉิน ไม่มีเหตุจำเป็นต้องไปถือสากับเด็กสาวคนหนึ่งเลย"