กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 306 ผู้รู้กาลเทศะคือยอดคน
วิญญาณมีอายุขัยหรือไม่?
นี่เป็นปัญหาที่ควรค่าแก่การขบคิดและศึกษาค้นคว้า
คำพูดเพียงประโยคเดียวของเฉินเซิ่งทำเอาเฉินหลงถึงกับนิ่งอึ้งพูดไม่ออก
นี่คือปัญหาที่เฉินหลงไม่เคยอยากเผชิญหน้ามาโดยตลอด
เขาอวดอ้างว่าตนเองบรรลุความเป็นอมตะ แล้วจะยอมให้ผู้อื่นมาลบหลู่ความสำเร็จของตนได้อย่างไร?
"ให้ข้าบอกเจ้าเถอะ วิญญาณน่ะ โดยทั่วไปย่อมมีอายุขัย"
เฉินเซิ่งใช้นิ้วดีดผลึกเบาๆ พลางยิ้มบางๆ "มิเช่นนั้นไฉนจึงมีคำกล่าวเรื่องยมโลกปรโลกเล่า? เจ้ารู้หรือไม่? วิญญาณที่หลุดพ้นเหล่านั้น อาจกำลังรอเจ้าอยู่ใต้พิภพก็เป็นได้"
กระทั่งในคัมภีร์เต้าเต๋อจิงของเล่าจื๊อยังเคยกล่าวไว้ว่า คนตายเป็นผี ผีตายเป็นเจี้ยน เจี้ยนตายเป็นซี ซีตายเป็นอี๋ อี๋ตายเป็นเวย เวยตายไร้รูป