บทที่ 278 ขับขานบทเพลงขึ้นเวที

บทที่ 278 ขับขานบทเพลงขึ้นเวที

"ตาเฒ่า... แค่กๆ ท่านผู้เฒ่าซ่ง ท่านอยากฟังเพลงอะไร ข้าจะสีให้ท่านฟัง"

เฉินเซิ่งถือซอเอ่ยถาม

"สีเพลงที่เจ้าถนัดที่สุดนั่นแหละดีแล้ว"

ซ่งรุ่ยโบกมือ แล้วยกสุราขึ้นดื่มอีกอึก น้ำเสียงตามสบาย

"เช่นนั้นก็ได้ ข้าจะสีเพลงเอ้อร์เฉวียนอิ้งเยว่ให้ท่านฟังสักเพลงแล้วกัน"

เฉินเซิ่งพยักหน้า

บทเพลงที่เขาถนัดสีที่สุดก็คือเพลงเอ้อร์เฉวียนอิ้งเยว่ของอาปิ่งคนตาบอดในชาติก่อนนี่เอง

ทั้งเพลงนี้ยังเรียกได้ว่าเป็นบทเพลงคลาสสิกที่สืบทอดกันมาเนิ่นนาน ยามที่ผู้คนเห็นซอ ย่อมจะนึกถึงบทเพลงนี้ขึ้นมาเสมอ

เมื่อคันชักซอเริ่มสีสายซอ สุ้มเสียงอันแสนโศกศัลย์ก็แผ่กำจายไปทั่วทั้งลำเรือ