บทที่ 277 อิ่มหนำสำราญ

บทที่ 277 อิ่มหนำสำราญ

ในที่สุดเฉินเซิ่งและซ่งรุ่ยก็ก้าวขึ้นมาบนเรือของพรรคเฉาจนได้

เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับชาวบ้านนับพันในตำบลซิ่งฝู อำเภอฝูซาน เฉินเซิ่งอาจตัดใจใจดำได้ แต่ซ่งรุ่ยทำไม่ได้

"ทั้งสองท่าน น้ำแกงปลามาแล้วขอรับ เพิ่งจับขึ้นมาจากแม่น้ำ สดใหม่ยิ่งนัก"

มู่ชุนยกหม้อน้ำแกงปลาขนาดใหญ่ขึ้นมาต้อนรับคนทั้งสองด้วยตนเอง

เฉินเซิ่งกับซ่งรุ่ยมีสีหน้าพิลึกพิลั่น

คนก่อนหน้าที่ยกน้ำแกงปลามาให้พวกเขา บัดนี้ศพคงถูกปลากินจนเกลี้ยงแล้วกระมัง?

"เป็นอย่างไรหรือขอรับ? ใต้เท้าซ่งกลัวว่าพวกเราจะวางยาพิษหรือ? ให้ผู้น้อยช่วยชิมให้ดูก่อนหรือไม่?"

มู่ชุนเอ่ยพลางหยิบชามตะเกียบเตรียมจะตักน้ำแกงปลาขึ้นมาสักชาม

"ไม่ ไม่ใช่ให้เจ้ากิน"