กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 253 ผูกชะตาร่วมกัน
ฟึ่บ!
สายลมอ่อนพัดผ่าน
มีคนคว้าข้อมือของเสิ่นสือเอาไว้แล้วดึงไปด้านหลัง ทำให้ปากของเขากัดพลาดไป
"นายอำเภอเสิ่น จะทรมานตนเองไปไย ถึงข้าจะเป็นคนตาบอด ก็ยังฟังออกว่าเรื่องนี้มีเงื่อนงำ แล้วท่านผู้เฒ่าซ่งจะไม่รู้เชียวหรือ วันนี้ศีรษะของท่านยังติดอยู่กับคอ รอจนความจริงกระจ่าง หากท่านไร้ความผิด ย่อมสามารถปรนนิบัติมารดาชดเชยความรู้สึกผิดในใจได้"
เฉินเซิ่งกล่าวพลางยิ้ม
"ไร้ประโยชน์ ไม่มีประโยชน์อันใดหรอก"
เสิ่นสือชะงักงันไปชั่วขณะ ก่อนจะส่ายหน้ายิ้มขื่น
"มีประโยชน์หรือไม่ เป็นข้าที่ตัดสิน มิใช่เจ้าเป็นคนชี้ขาด!"
ซ่งรุ่ยถลึงตาใส่เสิ่นสือแวบหนึ่ง จากนั้นจึงหันไปสั่งลู่ฮุ่ยเสวี่ยน "นำตัวเสิ่นสือไปขังไว้ในคุกที่ว่าการอำเภอก่อน"