บทที่ 250 ซ่งรุ่ยสั่งสอนขุนนางอำเภอ

บทที่ 250 ซ่งรุ่ยสั่งสอนขุนนางอำเภอ

กริ๊กแกร๊ก กริ๊กแกร๊ก

เสียงดีดลูกคิดดังระรัว

ปลัดอำเภอแห่งอำเภอเจียเหอลู่ฮุ่ยเสวี่ยนกำลังนั่งดีดลูกคิดอย่างผ่าเผยอยู่บนที่นั่งประธานในโถงว่าการอำเภอ ส่วนนายอำเภอที่สมควรนั่งตำแหน่งนี้กลับไม่รู้ว่าหายศีรษะไปอยู่ที่ใด

เบื้องหน้าของเขามีคนสองคนกำลังเดินสวนกันไปมาประหนึ่งมดบนกระทะร้อน เดินวนไปเวียนมาสลับกันไม่หยุดหย่อน

"ข้าว่านะสามผู้ตรวจการเหอ ผู้ตรวจการอำเภอเคอ พวกเจ้าสองคนเลิกเดินวนไปวนมาเสียทีได้หรือไม่ ทำเอาขุนนางเช่นข้าดีดลูกคิดผิดไปหมดแล้ว"

ลู่ฮุ่ยเสวี่ยนกล่าวอย่างจนปัญญา

"ใต้เท้าลู่ ผู้น้อยร้อนใจจนนั่งไม่ติดแล้วขอรับ เบื้องบนส่งข่าวมาว่าซ่งรุ่ยผู้นั้นออกจากเมืองมณฑลแล้ว ทั้งยังมิได้ไต่สวนคดีตามมณฑลและอำเภอที่กองทัพราชสำนักเดินทัพผ่าน แต่กลับมุ่งหน้าไปยังอำเภอชิงเทียน ซึ่งอำเภอชิงเทียนนี้ก็อยู่ติดข้างๆ พวกเรานี่เอง!"