กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 249 บ้านไม่สมาน คนไม่เจริญ
ท่าเรือตำบลซิงแห่งอำเภอเจียเหอ เดิมทีควรเป็นสถานที่ที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในตำบล ทว่ายามนี้กลับเงียบเหงาวังเวง มีเพียงคนเฒ่าคนแก่ผอมแห้งจนหนังหุ้มกระดูกไม่กี่คนนอนหมอบอยู่ริมฝั่ง ใช้ชามบิ่นตักน้ำดื่ม
"ท่านปู่ ข้าหิว"
เด็กน้อยผู้มีศีรษะโตแขนขาลีบเล็กราวกับมนุษย์ต่างดาวเอ่ยขึ้นด้วยลมหายใจรวยริน
"หลานเอ๋ย ดื่มเถอะ ดื่มเข้าไปเยอะๆ ดื่มให้อิ่มแล้วจะได้ไม่หิว"
ชายชราผู้มีใบหน้าเหี่ยวย่นไม่อาจหลั่งน้ำตาออกมาได้อีกแล้ว เขาประคองชามบิ่นตักน้ำในแม่น้ำ ป้อนเข้าปากหลานชายตัวน้อยด้วยมืออันสั่นเทา
"จะตายไปเป็นผีอดอยากไม่ได้นะ ชาติหน้าต้องไปเกิดในครอบครัวที่ดีให้ได้"
ซ่า... ซ่า...