กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 234 ผู้เฒ่าหนู
"มารดามันเถอะ ทำเอาข้าโมโหแทบตาย เจ้าพวกนั้นทำเรื่องพรรค์นี้ได้แนบเนียนไร้ที่ติจริงๆ"
ซ่งรุ่ยสบถด่าพลางฉีกน่องไก่ออกจากจาน แล้วยัดเข้าปากเคี้ยวอย่างดุเดือด ราวกับว่ากำลังเคี้ยวเนื้อของพวกขุนนางกังฉินอยู่อย่างไรอย่างนั้น
"ท่านผู้เฒ่าซ่ง ตอนท่านอยู่ที่ยุ้งฉางมิได้มีท่าทางเช่นนี้นี่ขอรับ"
เฉินเซิ่งกล่าวพลางหัวเราะ
"ผายลม นั่นมันถิ่นของพวกมัน ข้าจะไปแสดงความขลาดเขลาหดหู่หรือโมโหโกรธาให้เห็นได้อย่างไร ขืนทำเช่นนั้นก็เท่ากับบอกให้พวกมันรู้ว่าข้าจนปัญญาน่ะสิ"
ซ่งรุ่ยกล่าวอย่างหงุดหงิด
"แต่ตอนนี้ท่านก็จนปัญญาที่จะสืบหาความผิดปกติของพวกเขาจริงๆ มิใช่หรือ"
เฉินเซิ่งเอ่ยเย้า
ยุ้งฉางไม่มีปัญหา สมุดบัญชีก็ไม่มีปัญหา ทุกสิ่งดูสมบูรณ์แบบไร้ช่องโหว่