บทที่ 228 กระหน่ำตีขุนนางสุนัข

บทที่ 228 กระหน่ำตีขุนนางสุนัข

"จ...เจ้า เจ้า เจ้า... เจ้าอย่าเข้ามานะ!"

นายอำเภอตัวสั่นงันงก ตะโกนร้องด้วยความหวาดกลัวสุดขีด "เปิ่นกวนเป็นถึงนายอำเภอแห่งอำเภอชิงเทียน เจ้ากล้าทำร้ายข้า ราชสำนักไม่มีทางปล่อยเจ้าไปแน่!"

"เหอะๆ ราชสำนักรึ"

เฉินเซิ่งเกือบจะหลุดหัวเราะออกมา

ตาเฒ่าซ่งคนนี้เป็นถึงผู้ที่กล้าวิจารณ์ฮ่องเต้ วันนี้ได้ลงไม้ลงมือกับนายอำเภอคนหนึ่ง ก็นับเป็นเกียรติของนายอำเภอผู้นี้มากแล้ว

"เอ็งไสหัวมุดออกมาจากใต้โต๊ะว่าการเดี๋ยวนี้!"

ซ่งรุ่ยด่ากราดด้วยความโกรธแค้น "สองพ่อลูกตระกูลเฉินนั่นให้เงินเจ้าสิ่งชั่วช้าอย่างเอ็งมากี่ตำลึงกันแน่ ถึงทำให้เอ็งกลับดำเป็นขาว กลับถูกเป็นผิดได้ถึงเพียงนี้?"

ขอเพียงตามตัวผู้ชันสูตรมาตรวจดูศพของจางเสี่ยวซื่อสักนิด สองพ่อลูกตระกูลเฉินก็ดิ้นไม่หลุดแล้ว