บทที่ 221 คนแห่งเสวียนถิง

บทที่ 221 คนแห่งเสวียนถิง

ข้ามีนามว่าเยี่ยจือชิว เป็นศิษย์เจ้าสำนักเสวียนถิงแห่งประตูเต๋าในเสวียนโจว เดิมทีคิดจะมาเปิดหูเปิดตาที่นครหลวงแห่งจงโจว คิดไม่ถึงว่าจะได้พบกับศพยักษ์หิวโหยตนหนึ่งระหว่างการเดินทาง

ศพยักษ์ตนนี้กินคนมานับไม่ถ้วน เรี่ยวแรงมหาศาล หนังเหนียวเนื้อหนา มีตบะแก่กล้า พลังฝีมือเทียบเท่ากับจอมยุทธ์ก่อนกำเนิดขั้นห้าขั้นกลาง ทว่าพลังป้องกันของมันกลับน่าสะพรึงกลัว ยิ่งกว่าที่จอมยุทธ์ขั้นห้าจะเทียบติดได้

ข้าเป็นศิษย์ตำหนักเต๋า การสยบปีศาจปราบมารย่อมเป็นหน้าที่ ย่อมไม่อาจปล่อยให้ศพยักษ์ก่อเคราะห์ภัยแก่โลกมนุษย์สืบไปได้ จึงได้เข้าต่อสู้อย่างยากลำบากกับมัน

นับเป็นโชคดีอย่างยิ่งที่ในระหว่างการต่อสู้พัวพัน ข้าพบว่าสัตว์เดรัจฉานตัวนี้กลัวไฟ ข้าจึงสำแดงเพลิงสมาธิที่ผสานกายปราณจิตเป็นหนึ่งเพื่อแผดเผา ทว่าตบะของข้ายังไม่เพียงพอ แม้จะสามารถสะกดข่มมันได้ แต่ก็ยังปล่อยให้สัตว์เดรัจฉานตัวนี้หนีรอดไปได้ครั้งแล้วครั้งเล่า