กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 220 ยามดึกสงัด ยักษ์ใหญ่ปรากฏกาย
"บรู๋ว..."
เสียงหมาป่าหอนดังแว่วมาเป็นระลอกแต่ไกล
พับผ่าสิ พวกหมาป่าคงไม่มุ่งหน้ามาทางนี้หรอกนะ?
คนไม่กี่คนซ่อนตัวอยู่โดยรอบ พลางสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว
ห่างจากพวกเขาไปไม่ไกล ชัดเจนว่ามีศาลเจ้าร้างที่มิได้ทรุดโทรมเท่าใดนักหลังหนึ่ง ด้านในมีกองไฟอันอบอุ่นสบายที่ช่วยป้องกันการถูกสัตว์ร้ายจู่โจมได้ ทว่าพวกเขากลับไม่มีความคิดที่จะก้าวเข้าไปแม้แต่น้อย
"เข้ามากันให้หมดเถอะ ท่านผู้เฒ่าซ่งมีจิตเมตตา ไม่อยากเห็นพวกเจ้าถูกหมาป่ารุมทึ้งแย่งกันกิน"
เสียงของเฉินเซิ่งดังออกมาจากในศาลเจ้า
คนด้านนอกไม่กี่คนสบตากัน ก่อนจะกล้ำกลืนฝืนใจเดินเข้าไปในศาลเจ้า
ในเมื่อถูกจับได้หมดแล้ว ยังจะมีอะไรให้ต้องหลบซ่อนอีกเล่า?