กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 218 ใต้เท้าเจิ้ง ท่านจะต้องมีชื่อเสียงจารึกชั่วกาลนาน
เคร้ง!
ดาบไม้เท้าของเฉินเซิ่งหลุดออกจากฝัก ปราณดาบตวัดไปมาบนก้อนหินใหญ่ เขาสลักตัวอักษรไปพลาง ท่องถ้อยคำไปพลาง
"คำจารึกเตือนสติบนศิลา: เบี้ยหวัดเงินเดือนของเจ้า ล้วนเป็นไขมันและหยาดเหงื่อของราษฎร ราษฎรชั้นล่างนั้นข่มเหงง่าย ทว่าสวรรค์เบื้องบนยากจะหลอกลวง!"
เสียงนั้นดังก้องไปทั่วทั้งเมืองมณฑล ไม่ว่าใครที่อ่านออกเขียนได้และรู้แจ้งหลักการ ต่างก็ต้องชะงักงันไปตามกัน
คำจารึกเตือนสตินี้ ฟังดูไม่เหมือนคำพูดที่ดีสักเท่าไรเลย
กลับดูเหมือนการด่ากระทบกระเทียบเสียมากกว่า
"เจ้า! เจ้า!"
เจิ้งเทียนโซ่วสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง
เขาเป็นขุนนางฝ่ายบุ๋น ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ถึงอานุภาพและคุณค่าของประโยคนี้ดีไปกว่าเขาอีกแล้ว