บทที่ 195 ถวายดวงใจ

บทที่ 195 ถวายดวงใจ

"คิดจะฆ่าพวกเรางั้นรึ"

กงว่างแสยะยิ้มเย็นชา "เจ้าหนู เจ้าไม่รู้สึกหรือว่าตนเองโอหังเกินไปแล้ว อย่าคิดว่าเมื่อครู่ข้าเกรงใจแล้วจะกลัวเจ้า ข้าเพียงเห็นว่าคนตาบอดอย่างเจ้าฝึกยุทธ์มาไม่ง่าย ถึงได้ให้โอกาสเจ้าสักครั้งต่างหาก"

"ฮ่าๆๆ... ฆ่าข้า มีพี่ใหญ่กงอยู่ ใครจะกล้าฆ่าข้า"

หนิวซานหัวเราะลั่น

สุนัขที่ได้พึ่งบารมีคน เห่าย่อมเสียงดังเป็นธรรมดา

อืม มีสำนวนที่ใช้เปรียบเปรยคนพรรค์นี้อยู่ว่าอย่างไรนะ ใช่แล้ว สุนัขบ้าเห่าตะวัน

ความหมายก็คือเจ้าสุนัขตัวนี้ลำพองใจจนลืมตัว ถึงได้กล้าเห่าใส่ดวงอาทิตย์

"หนิวซาน เจ้ารู้หลักเหตุผลข้อหนึ่งหรือไม่"

เฉินเซิ่งเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม