บทที่ 194 ช่วยคนต้องช่วยให้ถึงที่สุด

บทที่ 194 ช่วยคนต้องช่วยให้ถึงที่สุด

"ข้าไม่ใช่คนท้องถิ่นจริงๆ แล้วเจ้าจะทำไม"

เฉินเซิ่งเอ่ยเสียงเย็น

"ผู้น้อยคือกงว่างแห่งพรรคเฉา ขอท่านโปรดไว้หน้าสักหน่อย รีบออกไปจากร้านเต้าหู้ตระกูลหวังเสีย คนเบื้องบนของพวกเราหมายตาร้านของพวกเขาไว้ ท่านรับผลที่ตามมาไม่ไหวหรอก"

ชายกำยำแขนลายสักกล่าว

เขามีพรรคเฉาหนุนหลัง แม้เฉินเซิ่งจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นก่อนกำเนิด แต่สุดท้ายก็เป็นเพียงคนนอก มังกรข้ามถิ่นย่อมไม่อาจข่มงูเจ้าที่

เจ้ายื่นมือผดุงคุณธรรมครั้งหนึ่ง พวกเราก็ยอมไว้หน้าให้แล้ว หากยังคิดจะปกป้องต่อไป ก็อย่าหาว่าพวกเราใช้กำลังข่มเหง

นี่คือความหมายที่กงว่างต้องการสื่อ

"หึๆ นี่เจ้ากำลังข่มขู่ข้าหรือ"

เฉินเซิ่งยิ้มบางๆ พลิกฝ่ามือหยิบเหรียญทองแดงออกมาสองสามเหรียญ