เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 163 ศึกดุเดือด ข้ารู้หมดแล้ว
"ฮ่าๆๆ พระสารเลวอวดดี เปลือกกระดองบนร่างของเปิ่นจั้วผ่านการหลอมกลั่นด้วยพลังอสูรมานับพันปี ไร้สิ่งใดทำลายได้ตั้งนานแล้ว ความแข็งแกร่งทัดเทียมอาวุธเวทชั้นยอด เจ้ากลับคิดจะรับตรงๆ รึ"
อู๋ก่งหัวเราะร่า ก่อนจะเอ่ยเย้ยหยัน "แต่อย่างเจ้าก็ทำได้แค่รับตรงๆ เท่านั้นแหละ แค่หลอมแก่นแปรปราณขั้นห้าขั้นกลาง จะหลบความเร็วและพลังของขั้นห้าสมบูรณ์แบบของข้าพ้นได้อย่างไร"
ในขอบเขตระดับเดียวกัน เผ่าอสูรย่อมแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ อาศัยกายเนื้อที่แกร่งกล้า การต่อสู้ระยะประชิดก็นับเป็นยอดฝีมือผู้หนึ่ง
เคร้ง!
ปราณดาบนับร้อยสายประสานเป็นร่างแหดาบ เข้าครอบคลุมใส่อู๋ก่ง
บัดซบ ความเร็วระดับนี้!
อู๋ก่งตระหนกในใจ ทำได้เพียงม้วนร่างเป็นก้อนกลมต้านรับปราณดาบไว้โดยตรง
เคร้งๆ เคร้งๆ...