บทที่ 143 วางแผน

บทที่ 143 วางแผน

เย็นเยียบ นุ่มนวล ทั้งยังกรุ่นกลิ่นหอมจางๆ

นี่คือความรู้สึกของเฉินเซิ่งที่มีต่อมือน้อยๆ ซึ่งกุมอยู่บนลำคอของตน

เขาเอ่ยอย่างจนใจว่า "แม่นางเสี่ยวชิง ไหนเจ้าบอกว่าจะกินข้าอย่างไรเล่า"

นัยน์ตางูของเสี่ยวชิงจ้องเขม็งไปยังเฉินเซิ่งที่มีสีหน้าสงบนิ่งเฉยเมย นางเบะปากแล้วปล่อยมือออก

"ชิ น่าเบื่อจริง ขนาดนี้ยังทำให้เจ้าตกใจไม่ได้อีก"

"ข้ามองไม่เห็น แล้วเจ้าจะทำให้ข้าตกใจได้อย่างไรเล่า"

เฉินเซิ่งชี้นิ้วไปที่ดวงตาของตนเอง

เขาสัมผัสได้ว่าไอพลังที่เสี่ยวชิงระเบิดออกมานั้น ยังไม่สร้างแรงกดดันได้เท่ากับอวี๋จื่อชีด้วยซ้ำ

ดูท่าคงจะใช้วิธีการพิเศษบางอย่างจนแปลงกายเป็นมนุษย์ได้ก่อนกำหนด